CHP’li Erbay: Sağlıkta şiddet kronikleşmiş yönetim sorunu haline geldi

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

(ANKARA) – CHP Genel Başkan Yardımcısı Ali Rıza Erbay, “Türkiye’de sağlıkta şiddetin artık münferit bir olay değil, kronikleşmiş bir yönetim sorunu haline geldiğini bir kez daha ortaya koymuştur. 20 gün önce bakanlığın şiddeti önleyecek yeni sistem olarak hayata geçirdiği ‘Beyaz Yardım’ sisteminin bir işe yaramadığı Şanlıurfa’da bir kez daha kanıtlandı” dedi.CHP Genel Başkan Yardımcısı Ali Rıza Erbay, yaptığı yazılı açıklamada, Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde bir sağlık çalışanının uğradığı saldırıya tepki gösterdi. Erbay, “Türkiye’de sağlıkta şiddetin artık münferit bir olay değil, kronikleşmiş bir yönetim sorunu haline geldiğini bir kez daha ortaya koymuştur. 20 gün önce bakanlığın şiddeti önleyecek yeni sistem olarak hayata geçirdiği ‘Beyaz Yardım’ sisteminin bir işe yaramadığı Şanlıurfa’da bir kez daha kanıtlandı. Sağlık çalışanı arkadaşımız ölümcül sonuçları olabilecek bir saldırıya uğradı. Bakanlık şiddeti sadece kınıyor” dedi.”SAĞLIK ÇALIŞANLARI HİÇ SALDIRIYA UĞRAMAMAK İSTİYOR” Erbay, “Bakanlık ‘Beyaz Yardım’ sistemi kurulduğunu açıklandığında, ‘Sağlık Bakanlığı en hayati sorun olan sağlıkta şiddeti önlemek için hiçbir çabaya girmezken, ‘Beyaz Yardım’ sistemi ile şiddete maruz kalan sağlık çalışanlarına psikososyal destek verecek. Şiddeti önleyemeyen bir anlayışın, şimdi travmayı yönetmeye çalışması çözüm değildir. Sağlık çalışanları saldırıya uğradıktan sonra psikolojik destek istemiyor, hiç saldırıya uğramamak istiyor. Hekimler ve sağlıkçılar beyaz yardım değil, beyaz adalet istiyor’ demiştik. Yine haklı çıktık. Söylediğimiz gibi ‘Beyaz Yardım’ın çözüm olmadığı yeni bir saldırı ile ortaya çıktı” ifadelerini kullandı.Erbay, Türkiye’de sağlıkta şiddetin artık münferit bir olay değil, kronikleşmiş bir yönetim sorunu haline geldiğine işaret etti. Her saldırının ardından, “Şiddeti kınıyoruz”, “Olayın takipçisiyiz”, “Hukuki süreç başlatıldı” açıklamalarını duyduklarını dile getiren Erbay, şöyle devam etti: “Peki sonuç? Ertesi gün başka bir hastanede, bir başka sağlık çalışanı yine şiddetin hedefi oluyor. Çünkü bugün sağlıkta şiddet sadece saldırganların öfkesinden kaynaklanmıyor. Şiddeti besleyen zemini ortadan kaldırmayan yönetim anlayışı da bu tablonun sorgulanması gereken bir parçasıdır. Sağlık Bakanlığı yıllardır sağlıkta şiddetle mücadele ettiğini açıklıyor. Ancak ortada değişmeyen bir gerçek var. Sağlık çalışanları hala kendilerini güvende hissetmiyor. Çünkü koruyucu politikalar, yalnızca saldırıdan sonra açıklama yapmakla kurulmaz.”SAĞLIK ÇALIŞANINA YÖNELEN HER YURMUK SAĞLIK HAKKINA VURULUYOR” Hastanelerde artan yoğunluk, aylar sonrasına verilen randevular, yetersiz sağlık personeli, dakikalar içinde hasta bakmaya zorlanan hekimler, tükenmişlik yaşayan sağlık çalışanları ve sağlık sistemindeki aksaklıkların faturasının sağlık personeline kesilmesi, öfkenin yanlış adrese yönelmesine neden olmaktadır. Vatandaş hizmet alamayınca karşısında Bakanlığı değil, doktoru görüyor. Randevu bulamayınca sistemi değil, hemşireyi suçluyor. Saatlerce bekleyince yöneticiyi değil, sağlık çalışanını hedef alıyor. İşte yönetilmesi gereken asıl sorun budur. Devletin görevi yalnızca saldırgana ceza vermek değildir. Asıl görev, saldırının hiç yaşanmayacağı güvenli çalışma ortamını oluşturmaktır. Şiddet yaşandıktan sonra yapılan açıklamalar, kaybedilen güveni geri getirmemektedir. Çünkü hiçbir sağlık çalışanı, ‘Olayın takipçisiyiz’ cümlesiyle kendini güvende hissedemez.Bugün sağlık çalışanları daha fazla güvenlik, daha güçlü hukuki koruma, daha yeterli personel planlaması, daha etkin risk yönetimi ve sağlık çalışanını hedef göstermeyen bir kamu dili talep etmektedir. Unutulmamalıdır ki sağlık çalışanına yönelen her yumruk, yalnızca bir kişiye değil, sağlık sistemine, kamu hizmetine ve toplumun sağlık hakkına vurulmaktadır. Bu nedenle artık sadece saldırganları değil, şiddetin tekrar etmesine zemin hazırlayan eksiklikleri de konuşmanın zamanı gelmiştir. Çünkü aynı acılar tekrar ediyorsa, sadece failleri değil, mevcut önlemlerin yeterliliğini de sorgulamak gerekir.Sağlık çalışanları alkış değil, güvenli hastaneler istiyor. Geçmiş olsun mesajları değil, şiddeti önleyen etkili politikalar istiyor. ve en önemlisi, görevlerini korkmadan yapabilecekleri bir sağlık sistemi istiyor. Sağlık çalışanını koruyamayan bir sistem, vatandaşın sağlık hakkını da koruyamaz. Şiddetin normalleştiği yerde sağlık hizmeti sürdürülebilir değildir.”